چه خوش‌اقبالیم که می‌توانیم با کتاب‌ها دنیایِ بهتری بسازیم. اگر آینده‌نگر باشیم حتماً این شانس را برایِ بچه‌ها هم مهیا می‌کنیم. در این صورت، می‌توانیم امیدوار باشیم که آدم‌هایِ خوبی بوده‌ایم. نویسنده‌ها از جملهٔ این آدم‌هایِ خوب‌اند. حتی اگر ظاهراً دوست‌داشتنی نباشند، گاهی با نوشته‌شان شانسِ بزرگی به بچه‌ها می‌دهند. این ظاهراً کارِ شاقی نیست، اما قطعاً آینده طورِ دیگری شهادت می‌دهد.

از متن کتاب:

سنگ و گردو / محمدرضا شمس:

سنگ و گردو با هم بازی می‌کردند. سنگ زد و سرِ گردو را شکست. گردو گریه‌کنان رفت پیشِ مادرش. سنگ ترسید و فرار کرد. آن‌قدر هول بود که جلویِ چشمش را ندید و محکم خورد به یک تخمِ سفید. تخم شکست. دو تا سنگ‌پشتِ دوقلو، از تویِ تخم بیرون آمدند. یک قُل‌شان پشتش سنگ داشت. یک قل‌شان نداشت.  آن‌که سنگ داشت به آن‌که نداشت گفت: «داداشی!…». این‌یکی گفت: «جانِ داداشی؟». آن‌یکی گفت: «پس سنگِ تو کو؟». این یکی گفت: «نمی‌دانم!». و این طرف و آن طرف را نگاه کرد. سنگ را دید. خوشحال شد و گفت: «همین است! افتاده این‌جا.» سنگ را برداشت و گذاشت پشتش. دوقلوها دستِ هم را گرفتند و رفتند به طرفِ دریا. گردو و مادرش آمدند. همه جا را گشتند. سنگ را پیدا نکردند و برگشتند.

نویسندگانِ مجموعهٔ «یک اسم و چند قصه» -از نظر من- برایِ بچه‌ها فرصتِ ساختنِ دنیایِ بهتر را مهیا کرده‌اند. ظاهراً هیچ چیزِ پیچیده‌ای در کار نیست. در هر کتاب یک اسم وجود دارد؛ مثلاً «سنگ». نویسندگانِ این مجموعه دورِ یک میز نشسته‌اند و از سنگ قصه‌ای کوتاه نوشته‌اند. نوشتنِ هر قصه ده-بیست دقیقه طول کشیده است. نویسندهٔ هر قصه پیش از نوشتن به دنیایی که خواهد ساخت فکر نکرده است. همه‌شان بداهه‌نویسی کرده‌اند. نتیجهٔ بداهه‌نویسیِ نویسندگانِ مجموعهٔ «یک اسم و چند قصه» قصه‌هایی کوتاه و لطیف است که حتماً اغلبِ خردسالان دوست‌شان خواهند داشت. به‌خصوص که تصاویرِ خوش‌نقشِ کتاب هم قصه‌ها را زنده‌تر و لطیف‌تر کرده است.

حالا قصه‌هایِ کتابِ سنگ تویِ دستِ من است. وقتی قصه‌هایش را می‌خواندم آرزو می‌کردم کاش خردسال بودم و کسی این قصه‌ها را برایم می‌خواند. فکر می‌کنم این‌طوری آدمِ دیگری می‌شدم. شاید وقتی بزرگ می‌شدم می‌توانستم مثلِ سنگی که دوست داشت سبز باشد، انتظارِ یک اتفاقِ دلنشین را بکشم. یا شاید می‌توانستم به اندازهٔ سنگِ تنها، بخشنده باشم. بعد فکر می‌کنم می‌شود کارِ دیگری هم کرد. می‌توان به جایِ حسرت خوردن، به بچه‌ها فکر کرد. حتماً اگر بچه‌هایِ ما این قصه‌ها را بخوانند، دیگر حسرت نخواهند خورد. و بدونِ شک دنیای‌شان قشنگ‌تر خواهد بود. شما این‌طور فکر نمی‌کنید؟

لاله جعفری، فروزنده خداجو، طاهره خردور، مجید راستی، محمدرضا شمس، سوسن طاقدیس، شکوه قاسم‌نیا، مهری ماهوتی، ناصر نادری و شراره وظیفه‌شناس قصه‌هایِ مجموعهٔ «یک اسم و چند قصه» را نوشته‌اند. تصاویرِ کتاب هم حاصلِ شیرین‌رقصیِ عاطفه شفیعی‌راد است.

شکوه قاسم‌نیا در مؤخره‌ای که در پایانِ هر کتاب نوشته است، برایِ بزرگ‌ترها می‌گوید که این مجموعه حاصلِ سه سال نشستِ هفتگیِ نویسندگانِ مجموعه است. به قولِ او، آن‌ها سعی کرده‌اند کودکانه بنویسند و به بچه‌های گرفتار در این دنیایِ «بزرگ‌زده» نزدیک شوند.

پیش از شروعِ قصه‌ها، ناشرِ کتاب از بچه‌ها خواسته تا دربارهٔ اشیا قصه بنویسند و برایش بفرستند. فکر می‌کنم تجربهٔ خوبی باشد. به‌خصوص که از آن‌ها خواسته از بزرگ‌ترها کمک نگیرند و فقط قصهٔ خودِ خودِ خودشان را بگویند. ناشر می‌خواهد به بچه‌ها یاد بدهد که با یک اسم می‌توان قصه‌هایِ جورواجور نوشت. البته فکر می‌کنم قصه‌هایِ کتاب بیش‌تر برایِ بچه‌هایِ پیش از دبستان مناسب است. آن‌ها هم که نوشتن نمی‌دانند. پس یک کم کمک عیبی ندارد.

شناسنامه کتاب

عنوان	یک اسم و چند قصه
نویسنده	شکوه قاسم‌نیا و دیگران
تصویرگر	ارغوان خسروی
مترجم	-
ویراستار	-
ناشر	چکه
گروه مخاطبان	خردسال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	32 صفحه
نوبت چاپ	اول - 90
شمارگان	3000 نسخه
قیمت	4000 تومان
شابک	964-297-016-2

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "دراژه شکلاتی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• یک اسم و چند قصه: سنگ
• دن کاسمورو
• جوجه‌ای که می‌خواست فضانورد شود
• ورزش ذهن؛ به همین سادگی
• دو تخم مرغ در مه

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

سفرنامه‌خوانی از کارهایِ لذت‌بخشی است که جغرافیا را با تاریخ پیوند می‌زند. اگر فردی مطلع و خوش‌ذوق سفرنامه را نوشته باشد، خواندنش را لذت‌بخش‌تر هم می‌کند.

البته در فرهنگِ جهان‌گردانِ مسلمان و همچنین ایرانی همچون ابن جبیر و ناصر خسرو، سفرنامه‌نویسی از سده‌های نخستینِ اسلامی رایج بوده، ولی در دورهٔ قاجار رونقِ دوباره یافته است. تحفةالفقرا هم از سفرنامه‌هایی است که در دورهٔ قاجار نوشته شده است.

از متن کتاب:

سه شنبه چهاردهم شعبان المعظم: سه ساعت از روز گذشته وارد کاشان شده، در کاروانسرای نو که میرزا مهدی نام در عهدِ آقا محمدخانِ مرحوم ساخته است، منزل شد. این کاروانسرا ده سوگ [طرف] دارد و دو طبقه است و از بازار راه‌ها دارد که مالِ [چارپایان] با بارِ داخلِ صحن و بالاخانه و پشتِ بامِ کاروانسرا می‌تواند شد. هوا سالم، میوه‌جات فراوان و ارزان است.  چهارشنبه پانزدهم شعبان المعظم: به زیارت بارگاه حبیب بن موسی (علیه السلام) رفتم. مقبرهٔ مرحوم حاجی سیدتقی پشت مشهدی که در اطاقِ بزرگِ صحنِ امام‌زاده واقع شده، زیارت شد. این بقعه و صحن خیلی باشکوه و ممتاز ساخته شده است. در شرحِ احوالِ این امام‌زاده چیزهایی گفته شد و شنیده شد، والله اعلم بعد از آن مسجدِ جامع هم که در سنه ۸۹۷ عمارت شده، زیارت شد. چندان تکلفی ندارد. بیرون از مسجد جمعیتی زیاد از زن و مرد مجتمع شده، درویشی مجلس گرفته داستانِ نادرشاه می‌گفت و زن‌ها بی‌جهت گریه می‌کردند

صفاءالسلطنه کیست؟

میرزا علی نائینی مشهور به صفاءالسلطنه نائینی از رجالِ دورهٔ ناصرالدین شاهِ قاجار بود. پدرش از بزرگان منطقهٔ نائین و دائی‌اش از رجال و منشیانِ دربارِ محمد شاهِ قاجار -پدرِ ناصرالدین شاه- بود.

او تا ابتدایِ جوانی در نائین درس خواند، اما بعد پدرش او را به اصفهان نزدِ دائی‌اش فرستاد تا امورِ دیوانی را بیاموزد و بتواند در آینده منشیِ یکی از رجالِ قاجار بشود. البته اینطور هم شد و میرزا علی بعد از چند سال درس خواندن توانست تجربیاتِ زیادی کسب کند.

بعد از آن‌که دائی از اصفهان به تهران مهاجرت کرد، با استفاده از نفوذِ او که کمی بعد به منصبِ وزارتِ قزوین -همان استانداری- رسیده بود، توانست در تهران به ادارهٔ انطباعات راه پیدا کند. اداره‌ای که تا بیست سال بعد از آن صفاءالسلطنه در آن به کارِ تحریر، تدوین و انتشارِ مطالبِ مختلف در روزنامه‌های ایران، اطلاع و ملتی مشغول بود.

داستانِ نوشتنِ این سفرنامه به آن‌جا برمی‌گردد که وقتی دائیِ میرزا علی به وزارتِ مشهد رسید، او که دیگر نزدیک به پنجاه سال عمر داشت، تصمیم گرفت برایِ زیارتِ امام رضا^(ع) و دیدارِ دائیِ پیرش از تهران به مشهد سفر کند. البته بعد از آن سفر هم عزمِ دیدارِ خانواده‌اش در نائین را کرد و از راهِ کویر که آن موقع «رباطات» نامیده می‌شد از شهرها و روستاهایِ تربت حیدریه، طبس و یزد گذشت و به نائین وارد شد.

به این شکل صفاءالسلطنه شرحِ سفرِ خود را از تهران به مشهد و از مشهد به نائین با بیانی روان و شیرین نوشت. و البته در جای جای آن از اشعار و اطلاعاتِ جغرافیایی و تاریخی استفاده کرد. درضمن او به خاطرِ ارادتی که به ناصر خسرو قبادیانی داشته در قسمت‌های مختلف از ناصر خسرو و سفرنامه‌اش یاد کرده است.

شاید یکی از جذاب‌ترین قسمت‌های این کتاب چاپِ تعدادی از عکس‌های مرتبط با سفرنامه همچون عکسِ صفاءالسلطنه و برخی از رجالِ دورهٔ قاجار باشد که نامشان در سفرنامه آورده شده است؛ عکسِ عمارت‌های تاریخی در دورهٔ قاجار و مردمِ آن عصر به همت آقای محمد گلبن به انتهای کتاب اضافه شده است.

شناسنامه کتاب

عنوان	تحفة الفقراء یا سفرنامه صفاءالسلطنه نائینی
نویسنده	میرزا علی نائینی
تصویرگر	-
مترجم	-
ویراستار	محمد گلبن
ناشر	اطلاعات
گروه مخاطبان	علاقه‌مندان به تاریخ
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	163 صفحهٔ وزیری
نوبت چاپ	دوم - 82
شمارگان	1500 نسخه
قیمت	1400 تومان
شابک	964-423-051-5

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "قورمه سبزی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• تحفة الفقراء
• شیوه‌های تقویتِ هوشِ نوزاد
• ن‍ی‍روی‌ دل‍ت‍ا از پ‍ل‍ی‌م‍ی‌ ت‍ا طب‍س
• فردا شکل امروز نیست
• اسطوره‌های صهیونیستی سینما

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

سورانِ سرد داستانِ زندگیِ عده‌ای سرباز است که در دو پایگاهِ ارتش در منطقهٔ غربِ کشور مشغولِ خدمت هستند. این دو پایگاه در معرضِ خطرِ سقوط قرار دارند. در همین حال یکی از دو پایگاه سقوط می‌کند و در پایگاهِ دیگر هم یک جاسوس پیدا می‌شود که برای شبکهٔ ضدِ انقلاب و گروهِ «کومله» شروع به جاسوسی می‌کند و…

جواد افهمی در این کتاب شخصیتِ اصلیِ داستان را جوانی ترکمن با حالاتِ عرفانی به نام سینا قرار داده است که کارهای خارق‌العاده انجام می‌دهد و در پایان هم در درگیری با دشمن شهید می‌شود.

کلِ داستان یک برگشت به عقب است؛ یکی از شخصیت‌های داستان که در این ماجراها حضور داشته است پس از سی سال به این منطقه وارد می‌شود، روایتِ داستان به عقب برمی‌گردد و در آخر هم فردِ جاسوس را پیدا می‌کند.

از متن کتاب:

«…قبل از هر چی بهم بگو چی به سرِ اون سربازِ ترکمن آوردی؟ سینا یعقوبی رو می‌گم، اون رو هم کشتی؟ خسروی گفت: نمی‌دونم راجع به کی حرف می‌زنی، به خاطر نمی‌آرمش. ولی باید به خاطر بیاریش، سربازِ ترکمنِ پایگاهِ سوران، شبِ درگیری تو روستایِ سوران بود، همون شب گم شد، چی بر سرش آوردی؟ خسروی دستش را پایین آورد. عصبی به نظر می‌رسید گفت: تو زده به کله‌ت؟ من سربازِ ترکمن به خاطر نمی‌آرم. ما سربازِ ترکمن نداشتیم. همچین کسی تو پایگاهِ سوران نبود. داری من رو بازی می‌دی؛ مگه نه؟ اما من از بازی خوشم نمیاد، بخصوص که یه طرفِ بازی تو باشی. دوباره ازت می‌‌پرسم، چی بر سرِ اون سرباز آوردی، تو با دوستای حزبی‌ت؟…»

توصیف‌های نویسنده از محیطی که وقایعِ داستان در آن اتفاق می‌افتد، برای خواننده تازگی دارد و به لحاظِ بکر بودنِ اغلبِ فضاها، جذابیتِ لازم در داستان ایجاد می‌شود. این مسئله حتی به واکنشِ متفاوتِ برخی از شخصیت‌های داستان در مواجهه با فضای پیرامونِ خود هم منجر می‌شود؛ چرا که حجمِ وسیعی از وقایعِ داستان در دلِ طبیعت اتفاق می‌افتد، طبیعتِ خاصی که برایِ شخصیت‌ها هم تازگی دارد و در آن از جذابیت‌های رنگارنگِ شهری خبری نیست. در واقع نویسنده در فضاسازی، طبیعتِ کردستان در فصلِ زمستان را توصیف می‌کند و خواننده آن را به‌خوبی احساس می‌کند. این نکته از موفقیت‌های افهمی در نگارشِ این کتاب به شمار می‌رود.

توصیف، شخصیت‌پردازی و دیالوگِ نزدیک به بیست و پنج شخصیتِ حاضر در رمان، به‌صورتی هنرمندانه بیان شده است؛ هر فردِ حاضر در داستان با کلام و فکر و شخصیتِ خاصی که دارد برای مخاطب ملموس می‌شود و بودنش را در ذهنِ خواننده به اثبات می‌رساند.

سورانِ سرد رمانی گرم است و کشمکش‌ها و جذابیت‌های متنوعی در آن قرار دارد که باعث می‌شود مخاطب در خیلی از مواقع با شخصیت‌های داستان هم‌ذات پنداری کند.

در جایی از رمان که سه شخصیت با هم و مسلح هستند، یکی از آن‌ها می‌گوید بعید نیست یکی از ما سه نفر که این‌جا هستیم دشمن باشد. او می‌گوید محیطِ پایگاه آلوده است و این جذابیتِ رمان را بیش‌تر می‌کند، چون در دلِ خواننده هراس ایجاد می‌کند که هر لحظه ممکن است مرگِ مشکوکِ یکی از شخصیت‌های داستان اتفاق بیفتد، چون این مسئله در موردِ چند شخصیت هم اتفاق می‌افتد. در مجموع، فضایِ ترس‌آور و مضطربی در کلیتِ رمان ایجاد شده است.

شناسنامه کتاب

عنوان	سوران سرد
نویسنده	جواد افهمی
تصویرگر	-
مترجم	-
ویراستار	-
ناشر	انتشارات سوره مهر
گروه مخاطبان	بزرگسال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	467 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	؟ - 89
شمارگان	2500 نسخه
قیمت	7000 تومان
شابک	978-964-506-977-1

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "زیتونِ شور" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سوران سرد
• مرگ ایوان ایلیچ
• عشق‌های خنده‌دار
• خواب خوب بهشت
• تاکسی سمند

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

بچه‌ها یاد می‌گیرند. همه چیز را؛ یعنی هر چیزی که ببینند یاد می‌گیرند و ذهن آن‌ها پر از داده‌هایی می‌شود که ما برای آن‌ها فراهم کرده‌ایم. به همین دلیل هم رو نوشتی می‌شوند از پدر یا مادر یا هر دوِ آن‌ها و در درجهٔ بعد از هر کس که او را می‌بینند یا دور و برِ آن‌ها می‌پلکد.

اما یادگیریِ بچه‌ها از چه زمانی آغاز می‌شود؟ پاسخ جالب است: از همان بدوِ تولد. ما گمان می‌کنیم نوزاد بسیار ناتوان است، همین‌طور است اما جسمِ نوزاد ضعیف و ناتوان است نه ذهنِ او. ذهن و هوشِ نوزاد ظرفی خالی است که از نخستین روزهای حیاتش، ما آن را پر می‌کنیم.

تصاویری از صفحات کتاب:

سه تا شش ماه

شش تا نه ماه

نه تا دوازده ماه

…

چه زمانی می‌شود یادگیری و قدرتِ درک و تجزیه و تحلیل را به خودِ کودک واگذار کرد؟ باز هم پاسخ جالب است: از همان نخستین روزهای تولد. یعنی می‌توانیم هم‌زمان با رشدِ سریعِ جسمیِ او، ذهن و حافظه‌اش را نیز بپرورانیم. چطور؟

توی کتاب‌فروشی دور و برِ قفسهٔ کتاب‌های کودک می‌پلکیدم و آن‌ها را برانداز می‌کردم. رویِ جلدِ کتابی، عکسِ نوزاد دیدم و به سمتِ آن کشیده شدم. رویِ آن نوشته شده بود: شیوه‌هایِ تقویتِ هوشِ نوزاد. کتاب را که دست گرفتم رویِ جلدِ کتابِ زیری تصویر متفاوت دیدم. آن را هم که برداشتم، تعجبم دوچندان شد چون تصویرِ کتابِ زیری باز هم متفاوت بود!

قضیه این بود که مجموعه‌ای از این کتاب‌ها پیشِ رویم بود: جلدِ اول مخصوصِ نوزادانِ سه تا شش ماهه، جلدِ دوم برایِ نوزادانِ شش تا نُه ماهه و جلدِ سوم برایِ نوزادانِ شش تا دوازده ماهه.

در هر مجلد که شاملِ یک جلدِ کاغذی و یک لفافِ مشمایی است، چهار کتابچهٔ آموزشی وجود دارد که کتابچهٔ اول روشِ استفاده از کتاب‌های این مجموعه و خاصِ والدین است. روی جلدِ کاغذی و همچنین پشتِ هر جلد اطلاعاتی با این مضامین می‌بینیم: نوزاد در صورتِ انجامِ تمرین‌ها و آموزش‌های این مجموعه، پس از سه ماهگی، پس از شش ماهگی و پس از نُه ماهگی تواناییِ درکِ چه چیزهایی را دارد. سه کتابچهٔ دیگر که عناوینِ خاصِ خود را دارند برایِ کار با نوزاد در نظر گرفته شده‌اند.

در کتابچه‌های مجموعهٔ اول عناوینِ شناختِ شکل‌ها و رنگ‌ها، آموزشِ پیدا و پنهان و درکِ دسته‌ها و گروه‌ها را می‌بینیم. در مجموعهٔ دوم آشنایی با اجزایِ یک طرحِ کلی، قدرتِ شمارشِ اشیا و درکِ شکل‌های پیچیده پیشِ رویِ ماست و در مجموعهٔ سوم عناوینِ اشیا تغییرِ شکل نمی‌دهند، شناختِ اعضایِ بدن و درکِ رابطه و فاصله را در اختیار داریم.

بئاتریس میلتر

این کتابچه‌های مفید حاصلِ تحقیقاتِ بیست و پنج سالهٔ دکتر بئاتریس میلتر در دانشگاهِ سوربنِ پاریس و ترجمهٔ طاهره طالع ماسوله است.

چه خوب است مادرانِ آگاه این کتاب را تهیه کنند تا از روزهایِ آغازِ تولدِ عزیزانشان در پرورش و تقویتِ نیروهایِ ذهنیِ آنها نیز گام بردارند.

شناسنامه کتاب

عنوان	شیوه‌های تقویتِ هوشِ نوزاد
نویسنده	بئاتریس میلتر
تصویرگر	-
مترجم	طاهره طالع ماسوله
ویراستار	-
ناشر	با فرزندان
گروه مخاطبان	تازه پدر و مادر شده‌ها
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	کل مجموعه: 33 صفحه
نوبت چاپ	بیست و سوم - 90
شمارگان	5000 نسخه
قیمت	12 هزار تومان
شابک	964-7369-00-X

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "قورمه سبزی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• تحفة الفقراء
• شیوه‌های تقویتِ هوشِ نوزاد
• ن‍ی‍روی‌ دل‍ت‍ا از پ‍ل‍ی‌م‍ی‌ ت‍ا طب‍س
• فردا شکل امروز نیست
• اسطوره‌های صهیونیستی سینما

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

آرزوی تمامِ هنرمندان در رشته‌هایِ مختلفِ هنری، خلقِ اثری است که هم با اقبالِ عمومی مواجه شود هم نظرِ منتقدین و اهلِ فن را به خود جلب کند. مثلاً کارگردان، هر قدر هم روشنفکر باشد یا دل‌بستهٔ سینمایی خاص، تهِ دلش دوست دارد ضمنِ حفظِ شاکلهٔ سینمایش، مخاطبِ عام هم داشته باشد. نقطهٔ مقابلِ آن کارگردانی است که سبک کارهایش عامه‌پسند و به اصطلاح گیشه‌ای است و دوست دارد آثارش منتقدان را نیز راضی کند.

در ادبیات هم ماجرا به همین صورت است. فقط تیراژِ بالایِ کتاب و انبوهِ نسخه‌های فروخته شدهٔ آن، نویسنده را کاملاً راضی نمی‌کند. تأیید و تحسینِ منتقدان هم نه تنها برایش مهم است، بلکه شاید اولویت داشته باشد. اما این آرزو در مواردِ بسیار کمی برآورده می‌شود. چه در سینما چه در ادبیات، درصدِ آثاری که هم با

از متن کتاب: 

مسیرمان کوتاه بود، شعرهایِ طرف هم این‌قدرها بد نبود. اما از قضایِ روزگار من سه چهار بار پلک‌هام روی هم افتاد و همین کافی بود تا جنابِ شاعر منصرف شود و شعرها را توی جیبش بگذارد.  من که بیدار شده بودم گفتم: «باز هم بخوان.» «خوب شعرهایی بود.» دیدم تقلا می‌کند تا شعرها را دوباره دربیارد، اما همان تقلا بود و بس. دل‌خور شده بود. از فردای آن روز هر چه اسمِ ناجور بود بارِ من کرد و دستِ آخر هم به لقبِ دُن کاسمورو سرافرازم کرد. همسایه‌ها هم که از خلق و خویِ عبوس و عزلت‌طلبِ من خوش‌شان نمی‌آمد، این لقب را سرِ زبان‌ها انداختند.

اقبالِ عمومی مواجه شوند و هم تحسین و تأییدِ منتقدین را برانگیزند، کم است.

این‌ها را گفتم تا یکی از همین آثار را در حوزهٔ ادبیاتِ داستانی به شما معرفی کنم: دُن کاسمورو اثرِ ماشادو دِ آسیس با ترجمهٔ درخشانِ عبدالله کوثری که نشرِ نی آن را منتشر کرده است، یکی از همان معدود آثاری است که بسیاری از نظرها را به خود جلب کرده است و همهٔ مخاطبانش با هر سلیقه و رویکرد به ادبیات، از این اثر لذت برده‌اند و می‌برند.

به نقل از پشتِ جلدِ کتاب: «دُن کاسمورو (۱۸۹۹) مشهورترین رمانِ ماشادو در آمریکایِ لاتین است و بیش از هر رمانِ برزیلیِ دیگر موضوعِ نقد و بررسی بوده است.»

این رمان شرحِ سرگذشتِ بنتو سانتیاگویا است که خودِ او آن را روایت می‌کند. متنِ رمان مانندِ تمامِ آثار دِ آسیس، طنزآلود و نیش‌دار است. او داستانش را برای شما می‌گوید. اما در خلالِ آن به زمین و زمان پیله می‌کند: از لباس پوشیدنِ آدم‌های داستانش تا کوچک‌ترین و بی‌اهمیت‌ترین خطوراتِ ذهنیِ آن‌ها، از روابطِ اجتماعی و خصوصیِ افراد تا وضعیتِ جامعه و شرایطِ حاکم بر زندگیِ اقتصادی و سیاسیِ مردم، در حالی که همچنان مشغولِ قصه‌گویی است. او این کار را آن‌چنان جذاب و دوست‌داشتنی انجام می‌دهد که وقتی برای لحظه‌ای به چشمهای‌تان استراحت می‌دهید، می‌بینید نیمی از کتاب را خوانده‌اید.

کتاب از ۱۴۹ فصلِ کوتاه تشکیل شده است که همین موضوع به خوش‌خوانیِ اثر کمک کرده است. البته لحنِ نویسنده و ترجمهٔ بسیار روانِ مترجم نقش‌های اصلی را در خوش‌خوان بودنِ کتاب ایفا می‌کنند.

نویسنده هرگز تلاش نمی‌کند با لودگی داستانش را جذاب کند. کاملاً جدی، مثلِ کسی که لطیفه تعریف می‌کند اما خودش اصلاً نمی‌خندد، قصه‌اش را تعریف می‌کند. همین جدیتِ راوی (نویسنده) در بیانِ مطالبِ طنزآلود، تأثیرِ آن را دوچندان می‌کند.

نکتهٔ جذابِ دیگری که در طنزِ ماشادو در این کتاب به چشم می‌خورد، تشبیهاتی است که برایِ ایجادِ موقعیتِ طنز از آن‌ها استفاده می‌کند. مثلاً وقتی راوی برای این‌که وزنِ زیادِ دائیِ خود را به سخره بگیرد می‌گوید: «کم‌تر پیش می‌آمد که حیوان به نشانهٔ نازل شدنِ عالم بر پشتش، ادا و اطواری از خود بروز ندهد. دایی کوسمه خودش را روی زین جا به جا می‌کرد…»

روشِ دیگری که نویسنده برای طنازی از آن استفاده می‌کند، فضاسازی‌های فانتزی برایِ یک اتفاقِ ساده است: «…ضمناً هر وقت لازم بود قهقهٔ خنده را سر می‌داد، خنده‌ای زورکی اما واگیردار که وقتی شروع می‌شد گونه‌ها و دندان و چشم و کلِ صورتش بلکه کلِ شخصِ شخیصش و اصلاً انگار کلِ دنیا با او می‌خندید.»

بیش‌تر از این در موردِ جزئیاتِ کتاب نمی‌نویسم تا خودتان بخوانید و لذتِ کشفِ این ظرایف را دریابید.

بخشی از متن کتاب را دانلود کنید / بشنوید:

http://asha.ir/core/wp-content/uploads/2012/01/don-kasmaro.mp3

شناسنامه کتاب

عنوان	دن کاسمورو
نویسنده	ماشادو د آسیس
تصویرگر	-
مترجم	عبدالله کوثری
ویراستار	-
ناشر	نی
گروه مخاطبان	بزرگسال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	354 صفحه
نوبت چاپ	دوم - 90
شمارگان	2000 نسخه
قیمت	8000 تومان
شابک	978-964-185-121-9

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "دراژه شکلاتی" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• یک اسم و چند قصه: سنگ
• دن کاسمورو
• جوجه‌ای که می‌خواست فضانورد شود
• ورزش ذهن؛ به همین سادگی
• دو تخم مرغ در مه

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

بیش‌ترِ مردم تولستوی را با رمان‌های طویلش همچون جنگ و صلح و آنا کارنینا می‌شناسند و از آن‌جا که برایِ خواندنِ آن‌ها فرصت پیدا نمی‌کنند از آشناییِ بی‌واسطه با این نویسندهٔ بزرگ محروم می‌مانند.

مرگ ایوان ایلیچداستانی کوتاه، روان، یک‌دست و کامل است که لئو تولستوی آن را در سنِ شصت سالگی و در اوجِ پختگیِ ادبیِ خویش نوشته است و از شاهکارهای وی محسوب می‌شود. این کتاب در عینِ حجمِ خردش، به لحاظِ پردازشِ شخصیت، داستان و واقع‌گراییِ ساده و باورپذیرانه‌اش که به دور از زوائدِ خاصِ

از متن کتاب:

ایوان ایلیچ می‌دید که دارد می‌میرد و پیوسته به یأس و نومیدی گرفتار بود. ایوان ایلیچ از تهِ دل می‌دانست که در حالِ مردن است، ولی نه تنها به این فکر مأنوس نشده بود، بلکه منطقاً نمی‌توانست این مطلب را درک کند. این مثال که او در کتابِ منطق اثر کیزه وتر، در فصلِ «قیاس» خوانده بود که: «کایوس انسان است و انسان‌ها فانی هستند، پس کابوس هم فانی است.» در تمامِ طولِ عمرش به نظرِ او فقط در موردِ کایوس درست بود و بس. اما در موردِ او به‌هیچ‌وجه.

متونِ رئالیستی است، مخاطب را به آسانی با خود همراه می‌کند.

مرگ در چشمِ بسیاری از ما یکی از سخت‌ترین مراحلِ زندگی است که ابهام و هراس در موردِ کیفیتِ زندگیِ پس از آن، ما را از فکر کردن به آن بازمی‌دارد و بسیاری از داستان پردازان به خاطرِ لمس‌ناپذیر بودنش، مستقیم به آن نمی‌پردازند.

تولستوی در مرگِ ایوان ایلیچ با وصفِ فرآیندِ بیماریِ رو به مرگِ کارمندی معمولی و خشنود از زندگی و توصیفِ حالات و تحولاتِ روحی و فکریِ وی در این دوران، در بیانی ساده، صمیمی، بی‌پیرایه و در عینِ حال تفکربرانگیز به موضوعِ مرگ پرداخته است.

خواننده همچنین فرصت می‌یابد که همراهِ ایوان ایلیچ، در کنارِ مرگ، زندگی را نیز از دریچهٔ دیگری ببیند. ایلیچ با پذیرشِ تدریجیِ مرگِ خویش و از بین رفتنِ حجابِ دغدغه‌های روزمرهٔ زندگی، به خود و زندگی‌اش در گذشته و حال دقیق‌تر نگاه می‌کند.

در حالی که عنوانِ کتاب درون‌مایهٔ داستان را آشکار می‌کند، شیوهٔ روایتِ داستان آنقدرها هم کلاسیک نیست و خواننده انتظار دارد تولستوی داستانِ این عنوان را قبل‌تر از وقوعش شروع کند، چون با افتتاحیهٔ رمان که خبر از وقوعِ واقعه یا همان مرگِ ایوان ایلیچ است با تعجب روبه‌رو می‌شود:

پیتر ایوانویچ ناگهان گفت:

- آقایان ایوان ایلیچ مرد.

- جداً! راست می‌گویید؟

شاید این شیوهٔ روایت نسبت به زمانِ نگارشِ کتاب کمی جسورانه به نظر برسد. با این حال شاید تولستوی می‌خواهد نشان دهد مرگ برای او حادثه‌ای به معنایِ عامِ آن نیست و چیزی که او می‌خواهد دربارهٔ آن حرف بزند، زندگی است.

در ایران مترجمین متعددی مانند: سروش حبیبی، محمد دادگر، لاله بهنام، صالح حسینی و… این کتاب را ترجمه کرده‌اند. البته ترجمهٔ سروش حبیبی که از زبانِ روسی است و انتشاراتِ چشمه آن را روانهٔ بازار کرده است پیشنهاد می‌شود.

شناسنامه کتاب

عنوان	مرگ ایوان ایلیچ
نویسنده	لئو تولستوی
تصویرگر	-
مترجم	سروش حبیبی
ویراستار	-
ناشر	نشر چشمه
گروه مخاطبان	بزرگسال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	104 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	دوم - 90
شمارگان	1500 نسخه
قیمت	2500 تومان
شابک	978-964-362-584-9

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "زیتونِ شور" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سوران سرد
• مرگ ایوان ایلیچ
• عشق‌های خنده‌دار
• خواب خوب بهشت
• تاکسی سمند

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

شکی نیست، عنوانش کمی غلط‌انداز است: عشق‌های خنده‌دار. عنوانش مرا هم به اشتباه انداخت. ولی واقعیت این است که عشق‌های این کتاب اصلاً خنده‌دار نیست، فقط از روی عمد یا سهو، جدی گرفته نشده است، هیچ‌کس و هیچ‌چیز جدی گرفته نشده است.

این کتاب مجموعهٔ چهار داستانِ کوتاهِ عاشقانه از میلان کوندرااست که درون‌مایهٔ اصلیِ داستان‌های آن عشق است؛ عشقی که در هر مورد به گونه‌ای از مسیرِ عادی خارج می‌شود یا موردِ سوءِ تفاهمِ طرفین قرار می‌گیرد. در یکی با ظاهرسازی در عشق، روزگار می‌گذرد و در دیگری به دنبال یک بازیِ ساده، شکاف و

از متن کتاب:

ش ناگهان به نظرش آمد که در واقع، تمامِ آدم‌هایی که در محلِ کارِ تازه‌اش دیده بود، فقط خطوطِ جوهرِ پخش شده بر کاغذِ خشک‌کن، موجوداتی با حالاتِ تغییریافتنی و فاقدِ ذاتِ محکم هستند. اما آنچه بدتر بود، آنچه به مراتب بدتر بود (این بعداً به ذهنش خطور کرد) آن بود که خودش فقط سایه‌ای از تمامِ این آدم‌های موهوم بود. روی هم رفته شیرهٔ مغزِ خودش را کشیده بود تا مطابقِ آن‌ها بشود و از آن‌ها تقلید کند. حتی اگر با خنده‌ای درونی، با شوخی از آن‌ها تقلید می‌کرد، حتی اگر سعی می‌کرد در خفا آن‌ها را مسخره کند، اصلِ قضیه اصلاح نمی‌شد. زیرا تقلید حتی اگر بدخواهانه باشد همچنان تقلید است و سایه‌ای که مسخره می‌کند همچنان سایه، پست، تابع و بیچاره است نه بیش‌تر.

فاصله‌ای معنادار در عمقِ عشق‌شان ظاهر می‌گردد. دلیلِ این امور آن است که شخصیت‌هایِ داستان‌ها از شناختِ واقعیِ یکدیگر و ایجادِ رابطهٔ عاطفیِ صحیح عاجزند؛ چیزی که باعثِ درگیر شدنِ جدیِ خواننده با شخصیت‌های داستان‌ها خواهد شد و خنده را از لب‌های وی دور خواهد کرد.

کوندرا در این مجموعه داستان، با شمه‌ای روان‌شناسانه، روحیات و شخصیتِ قهرمانانش را تحلیل می‌کند و آن‌ها را پوست‌کنده در اختیارِ خواننده قرار می‌دهد. بیش‌ترِ قهرمانانِ عشق‌های خنده‌دار، بی‌نام هستند. کوندرا حتماً از این کار غرضی داشته است. شاید می‌خواسته به خواننده تذکر دهد که عشق‌هایِ خنده‌دار منحصر به قهرمانانِ داستان‌های این کتاب نیست و برای هر کس ممکن است اتفاق بیفتد.

پس لطفاً عشق‌های خنده‌دار را جدی بخوانید.

البته آدمی که هیچ‌کس و هیچ‌چیز حتی عشق را نمی‌تواند جدی بگیرد، یقیناً زندگیِ غم‌انگیزی خواهد داشت.

شناسنامه کتاب

عنوان	عشق‌های خنده‌دار
نویسنده	میلان کوندرا
تصویرگر	-
مترجم	فروغ پوریاوری
ویراستار	-
ناشر	روشنگران و مطالعات زنان
گروه مخاطبان	بزرگسال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	176 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	دوازدهم - 88
شمارگان	3000 نسخه
قیمت	4500 تومان
شابک	964-5512-81-6

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "زیتونِ شور" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سوران سرد
• مرگ ایوان ایلیچ
• عشق‌های خنده‌دار
• خواب خوب بهشت
• تاکسی سمند

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

سیر حکمت در اروپا عنوانِ کتابی است که محمد علی فروغی سال‌ها پیش برایِ فهمِ بهترِ رسالهٔ گفتار در روشِ درستِ راه بردنِ عقل و جستجوی حقیقت در علوم دکارت نوشت. بنا بوده است محتوای کتاب مقدمه‌ای بر این مقاله باشد اما سیر در حکمتِ اروپا از عهدِ باستان تا زمانِ دکارت آن‌قدر طولانی بوده که به نگارشِ جلدِ اولِ کتابِ سیر حکمت در اروپا انجامیده است.

فروغی بعدها راغب شد ادامهٔ سیرِ حکمت در اروپا از زمانِ دکارت تا زمانِ خودش را نیز بنویسد و این رغبت سبب شد جلدِ دوم کتاب منتشر شود (۱۳۱۸). جلد

از متن کتاب:

باری همچنان که هرگاه کسی خانه‌ای دارد و می‌خواهد آن را نو کند پیش از دست بردن به این کار هرآینه آن را می‌کوبد و مصالح فراهم می‌سازد و معمار می‌یابد یا خود فنِ معماری می‌آموزد و با دقتِ تمام طرح می‌ریزد اما با این همه نمی‌تواند قانع شود بلکه ناچار از پیش خانهٔ دیگری آماده می‌کند که هنگامِ ساختمان بتواند در آن به آسایش زیست نماید، بر همین‌سان چون مرا عقل بر آن داشت که در عقایدِ خود مردد باشم برای این‌که در اعمالم باری به حالِ تردید نمانم و بتوانم تا ممکن است به خوشی زندگانی کنم یک دستورِ اخلاقیِ موقت برای خود برگزیدم و آن مبنی بر سه چهار اصل بود که اینک برای شما از بیانِ آن تن نمی‌زنم… (بخشی از رسالهٔ گفتارِ دکارت).

دوم، اندیشهٔ حکمایِ اروپا از آغازِ قرنِ هفده تا پایانِ قرنِ هجدهِ میلادی را در بر می‌گرفت. در سالِ ۱۳۲۰ جلدِ سوم هم نوشته شد و در همین مجلد بود که فروغی توانست تا سیر در اندیشه‌هایِ حکمایِ زمانِ خود پیش بیاید.

انتشاراتِ هرمس در سال ۱۳۸۸ هر سه مجلدِ این کتاب را در یک جلد منتشر کرد. در این نسخه، علاوه بر سیر حکمت در اروپا کتابِ حکمتِ سقراط و افلاطون، که اولین ترجمهٔ فارسیِ چند رسالهٔ افلاطون به قلمِ محمد علی فروغی است[۱]، هم ضمیمه شده است.

چاپِ این نسخه با جلد و صحافیِ مرغوب و برگه‌های نازکی که هنگامِ ورق زدنِ کتاب احساس خوبی به خواننده می‌دهد برای کسی که علاقه‌مند به داشتنِ هر سه جلدِ این کتاب است، اتفاق خوشایندی است. به خصوص این‌که کتابِ حکمتِ سقراط و افلاطون نیز در آن گنجانده شده است؛‌ در واقع چهار کتاب در یک مجلد.

مهم‌تر از ظاهرِ کتاب، که به شدت مرا شیفتهٔ خود کرده است،‌ محتوای آن و اشرافی است که نویسنده بر تاریخِ فلسفه داشته و توانسته است به سادگی و شیوایی حقِ مطلب را ادا کند.

کتاب در جلد اول با اندیشه‌های فلسفیِ حکمای یونان پیش از سقراط آغاز می‌شود. در ادامه مکتب‌های فلسفی و بیوگرافیِ مختصری از فیلسوفانِ اروپا و اندیشه‌های فلسفیِ آن‌ها و تأثیراتی که بر جای نهاده‌اند، با تقسیم‌بندیِ خاصی به دنبالِ هم ذکر می‌شود. این معرفی در جلدِ سوم با ارائهٔ اطلاعاتی دربارهٔ برگسن -حکیمِ فرانسویِ نیمهٔ دومِ قرنِ نوزدهِ میلادی- پایان می یابد.

در طولِ کتاب، سیرِ اندیشه‌های بشر به گونه‌ای بکر و دست‌نخورده بدونِ هیچ‌گونه موضع‌گیری و مقایسه با اندیشه‌های آیندگان به مخاطب ارائه می‌شود؛ به‌طوری که در هر قسمت از کتاب خود را در همان عصر حاضر می‌بیند و دیدگاه‌های هر فیلسوف را که می‌خواند به تمامی همراهی‌اش می‌کند، تا جایی که فیلسوف یا فیلسوفانِ بعدی نظرش را نقد کنند یا در آن به دیدهٔ تردید بنگرند.

با این وجود باز هم احترامِ خاصی به قوهٔ فکر و تعقلِ خواننده در این کتاب وجود دارد، و این نکته‌ای است که مطالعهٔ کتاب را برای من بسیار خوشایند می‌کند. نکتهٔ قابلِ توجهِ دیگر این‌که، نویسنده هیچ‌گاه گرفتارِ حاشیه نمی‌شود و در هر قسمت مطالب و مباحثِ ضروری را به‌طورِ جامع و کامل ارائه می‌کند. او خود در دیباچهٔ جلدِ دومِ کتاب می‌نویسد:

«در این کتاب در مقامِ رد و قبول و انتقادِ تحقیقاتِ فیلسوفان و یا مقایسهٔ آن‌ها با عقایدِ دانشمندانِ خودمان نبوده‌ایم که آن خود داستانی دراز و از گنجایشِ این کتاب بیرون است و اگر چنین می‌کردیم اطنابِ ممل و به فهمِ مطالب مخل می‌شد و در نظرِ ما کارِ لازم‌تر و مفیدتر و مقدم‌تر این بود که ابناءِ نوعِ ما از عقایدِ فلسفیِ اروپاییان آگاه شوند و نیز این‌که گفتیم کوششِ ما این بوده است که آن تحقیقات را به بیانِ اختصاصیِ ایرانی درآوریم نباید حمل شود بر این‌که گفته‌های اروپاییان را از قالبی که آن‌ها به معانی داده‌اند بیرون آورده و به افکارِ خودمان نزدیک کرده باشیم. آنچه گفته‌ایم حاصلِ عینِ تحقیقاتِ آن دانشمندان است و هر چند ترجمه نیست کاملاً مطابق با گفته‌های ایشان است و از خود نه چیزی افزوده‌ایم و نه تحریف و تغییری به مطالب داده‌ایم.»

مطالعهٔ کتاب به دلیلِ سادگی و روانیِ نثرِ آن برای هر کس که اندک علاقه و اشتیاقی به فلسفه و حکمت داشته باشد میسر است، اما داشتنِ اطلاعاتی مختصر از اصولِ عقایدِ حکمای پیشین و همچنین علومِ منطق، ریاضی و فیزیک به فهمِ مطالب کمک می‌کند.

شناسنامه کتاب

عنوان	سیر حکمت در اروپا
نویسنده	محمدعلی فروغی
تصویرگر	-
مترجم	-
ویراستار	-
ناشر	هرمس
گروه مخاطبان	علاقه‌مندان به فلسفه و علم
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	1304 صفحه - پالتویی
نوبت چاپ	دوم - 89
شمارگان	2500 نسخه
قیمت	؟
شابک	978-964-363-234-2

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "آب‌گوشت" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سیر حکمت در اروپا
• کتاب‌هایی که دنیا را تغییر دادند
• رازهای نماز
• شب هایکوی امید
• آونگ فوکو

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

حتماً برای‌تان پیش آمده است که کتابی را به خاطرِ اسمش بخرید یا بخوانید. مجموعه داستانِ خواب خوب بهشت را حدود یک سال پیش به خاطرِ نویسنده‌اش سام شپارد خریدم. و بعد از یک سال، اسمش وسوسه ام کرد تا آن را بخوانم.

پشت جلدِ این کتاب که نشرِ ماهیدر قطعِ جیبی آن را منتشر کرده، دربارهٔ شپارد نوشته است: «برای نوشتنِ نمایش‌نامهٔ کودکِ مدفون جایزهٔ پولیتزر را برده است. برای نوشتنِ فیلم‌نامهٔ پاریس-تگزاس جایزهٔ نخلِ طلایی را برده و برایِ بازی در فیلمِ چیزهای خوب، نامزدِ جایزهٔ اسکارِ بهترین بازیگری شده است… نویسنده‌ای که بعد از چهار دهه فعالیتِ هنری، همچنان می‌نویسد و ناتوانیِ آدم‌ها در فهمیدنِ حرفِ همدیگر از دغدغه‌های همیشگیِ اوست.»

از متن کتاب:

…شرمن خودش هم چندان نمی‌دانست این رضایتِ عمیقی که از برنده شدن در مسابقهٔ «سحر خیزی» پیدا می‌کند، از کجای وجودش بر می‌آید. هیچ پولی در کار نبود. هیچ جور جایزه‌ای. اغلب حتی به روی همدیگر هم نمی‌آوردند… ماجرا در طولِ سال‌ها، در طولِ شب و روزهایِ بی‌شماری که با هم داشتند، شکل گرفته بود. با این حال، بی برو برگرد حسی از برد و باخت در کار بود. تردیدی وجود نداشت. گاهی آن را توی پاهاش حس می کرد… گاهی آن را توی سینه و دست‌هاش حس می‌کرد و یک صبحِ پُرهیجان آن را توی کله‌اش هم حس کرده بود. همهٔ سرش روشن شده بود… نوری بود که تا آن وقت ندیده بود. فقط می‌توانست با خوابی مقایسه‌اش کند که توی ده یازده سالگی از بهشت دیده بود…

این مجموعه سیزده داستانِ کوتاه دارد. کوتاه‌ترینِ آن‌ها دو صفحه از کتاب را به خود اختصاص داده است و بلندترین‌شان هم حدودِ بیست و پنج صفحه.

خوابِ خوبِ بهشت نامِ یکی از داستان‌های این مجموعه است. اما فضای همهٔ داستان‌ها این حس را در شما بر می‌انگیزد که نویسنده هر شب خوابِ خوبِ بهشتی را می بیند که در آن انسان‌ها یکدیگر را می‌فهمند؛ رابطه‌هایی آسمانی که در قسمت‌هایی از کتاب اشاراتی کوتاه به آن شده است. رابطه‌هایی که ثابت می‌کنند آدم‌ها برایِ درکِ یکدیگر حتماً لازم نیست ساعت‌ها با هم حرف بزنند یا زمانِ زیادی را با هم سپری کنند، مثلِ داستانِ «دری رو به زنان» و داستانِ «زندگی با الگو» در همین مجموعه.

شپارد برایِ داستان‌هایش شخصیت‌ها و رابطه‌های متنوعی برگزیده است تا نشان بدهد این درک نکردن، مثلِ یک بیماریِ مسری فضایِ تمامِ رابطه‌های انسانی را آلوده کرده است: رابطهٔ زن و مرد، دو دوست، دو همکار، پدر و پسر و…

او در لابه‌لای کش و قوسِ داستان‌ها، بسیار ظریف و هنرمندانه دلایلِ بروزِ این مشکل و حتی راه‌کارهایِ برون رفت از آن را گنجانده است. دلایلی مثلِ خودخواهی، توهم، درک نکردنِ شرایط، بی‌صداقتی و…

اگر هدفِ شما از مطالعه فقط سرگرمیِ صرف و سطحی است، خواندنِ این کتاب را به شما توصیه نمی‌کنم. داستان‌های این مجموعه علی‌رغمِ این‌که سرراست و بدونِ پیچیدگی تعریف شده‌اند، به هیچ وجه قصه‌گویِ صرف نیستند تا با پیچ و تاب‌ها، گره‌ها و گره‌گشایی‌هایِ خود، شما را با خود همراه کنند.

اما در عینِ حال با موشکافی و وسواسی خاص، دقایق و ظرایفِ روحیات و رفتارِ انسان‌ها را آن‌گونه بیان می‌کنند که اگر با خود رو راست باشید، خودتان یا اطرافیان‌تان را در یک جایِ این کتاب پیدا خواهید کرد. و همین جذبه و کششِ مضاعفی برای دنبال کردنِ داستان‌های این مجموعه در شما ایجاد می‌کند.

کتاب، ترجمهٔ روانی دارد و هنگامِ خواندن، کم‌تر شما را به دردِ سر می‌اندازد. نامِ امیر مهدی حقیقت -مترجمِ این کتاب- برای کتاب‌خوان‌ها آشناست و حتماً ترجمه‌های دیگرِ او را خوانده‌اند؛ کتاب‌هایی مثلِ خاکِ غریب، مترجمِ دردها، خوبی خدا و….

بخشی از متن کتاب را دانلود کنید / بشنوید:

http://asha.ir/core/wp-content/uploads/2011/11/khab-khoobe-behesht.mp3

شناسنامه کتاب

عنوان	خواب خوب بهشت
نویسنده	سام شپارد
تصویرگر	-
مترجم	امیرمهدی حقیقت
ویراستار	-
ناشر	ماهی
گروه مخاطبان	بزرگسال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	164 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	اول - 89
شمارگان	2500 نسخه
قیمت	2500 تومان
شابک	978-964-209-067-9

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "زیتونِ شور" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سوران سرد
• مرگ ایوان ایلیچ
• عشق‌های خنده‌دار
• خواب خوب بهشت
• تاکسی سمند

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی

فکر می‌کنی فقط جنگ‌ها و زلزله‌ها و یخبندان‌ها و آتشفشان‌ها دنیا را تغییر داده‌اند؟ بله، خیلی مؤثر بوده‌اند، اما همه‌ٔ تغییرات زیرِ سرِ آن‌ها نیست. کتاب‌ها هم مؤثر بوده‌اند. برایِ این‌که بدانی کدام کتاب‌ها در تغییراتِ دنیا نقش داشته‌اند، باید یک کتابِ کوچک را ورق بزنی: کتاب‌هایی که دنیا را تغییر دادند. این کتاب، حجیم نیست و زود خوانده می‌شود.

رابرت بینگهام داونز فهرستی از کتاب‌هایِ مؤثر در تغییرِ جهان را جمع و جور کرده است. مجموعاً شانزده عنوان کتاب در این فهرست آمده است. کتاب‌هایی که به دو دسته تقسیم شده‌اند: دنیایِ آدمی، دنیایِ علم. مقدمهٔ کتاب دلیلِ این تقسیم‌بندی را توضیح داده است. در مقدمه، گفته شده است که کتاب‌هایِ تغییردهندهٔ جهان بسیارند. برایِ همین، فهرست کردنِ آن‌ها و دسته‌بندی‌شان کارِ شاقی است.

از متن کتاب:

تنها در یک مورد است که مخالفان و هوادارانِ کتابِ کلبهٔ عمو تُم با یکدیگر توافق دارند: جملگی بر آنند که این کتاب در عصرِ خود نفوذ و تأثیرِ عمیقی داشته و در افروختنِ آتشِ جنگ‌هایِ داخلیِ امریکا مؤثر بوده است. گروهی بر آنند که این رمان، «تحریفِ تمام‌قامتِ حقایق است که از تعصباتِ ضدبردگی الهام گرفته و به منظورِ ایجادِ نفاق و دودستگی طرح‌ریزی شده است. و چنان‌که یک تن از استادان و نویسندگانِ معروف در اوایلِ قرنِ اخیر اظهارِ نظر کرده است: «کلبهٔ عمو تُم بیش از هر کتابِ دیگری به دنیا صدمه زده است.»

در سویِ دیگر، گروهِ وسیعِ ستایشگرانِ کلبهٔ عمو تُم جای گرفته‌اند که احساسات‌شان در نامه‌ای که لانگ‌فو در این‌باره نوشته خلاصه شده است.

تا به حال غیر از بینگهام داونز، نویسندگانِ دیگری تلاش کرده‌اند تا این فهرست را جمع‌آوری کنند. مثلاً در سالِ ۱۹۵۳، دو نویسنده با همکاریِ هم، فهرستی از کتاب‌هایِ دگرگون‌کنندهٔ دنیا ارائه کردند. چهار سال بعد، دو نویسندهٔ دیگر دست به کاری مشابه زدند. شش سال بعد از آن‌ها هم، یک نویسندهٔ انگلیسی سعی کرد در کتابی با عنوانِ کتاب‌هایی که دنیا را به حرکت درآورد ده کتابِ مهم را فهرست کند.

همهٔ این‌ها نتوانستند فهرستی جامع و بدونِ عیب ارائه کنند. از طرفِ دیگر، فهرست کردنِ مهم‌ترین کتاب‌ها در رشته‌هایِ مختلف خیلی خیلی دشوار است. برایِ همین، داونز قبل از هر چیز خودش را برایِ انتخاب از میانِ علومِ انسانی و علومِ تجربی محدود کرده است. باز هم دایره را تنگ‌تر کرده و از خیرِ کتاب‌هایِ الهی (مثلِ قرآن کریم) و آثارِ ادبی و فلسفی گذشته است.

نکتهٔ جالب‌تر در این کتاب، نحوهٔ ترجمهٔ آن است. متنِ معرفیِ هریک از شانزده کتاب را، یکی از بزرگانِ علم و فرهنگِ ایران ترجمه کرده است. اسامیِ مهمی مثلِ احمد آرام، امیرحسین آریان‌پور، احمد بیرشک، سیروس پرهام، کاوه دهگان، سیروس سمیعی و… که هرکدام در رشتهٔ خودشان (از پزشکی گرفته تا مترجم و روزنامه‌نگار) سرآمد بوده‌اند.

در این اثر هر یک از کتاب‌ها به تفصیل معرفی شده‌ است. این معرفی‌ها نوعی بررسیِ تأثیراتِ هر کتاب هم هست. کتاب‌هایی مثلِ امیر، اثرِ ماکیاولی، عقلِ سلیم نوشتهٔ تامس پین (که احتمالاً اسمش، قلبِ سلیم آیت‌الله دستغیب را به یادتان آورد)، ثروتِ ملل اثر آدام اسمیت، نافرمانیِ اجتماعی نوشتهٔ هنری دیوید تورو، سرمایه اثرِ کارل مارکس، تأثیر و نفوذِ قدرتِ دریایی در تاریخ اثرِ آلفرد ماهان، نبردِ من مرده ریگِ آدولف هیتلر، دربارهٔ گردشِ افلاکِ آسمانی نوشتهٔ نیکولاس کوپرنیک، اصولِ ریاضی اثرِ نیوتون، اصلِ انواع نوشتهٔ داروین و…

در میانِ همهٔ این‌ها، نامِ کلبهٔ عمو تم هم آمده است. البته نویسندهٔ کتاب اثرِ هریت بیچر استو را از جنبهٔ ادبی بررسی نکرده و به تأثیرِ آن در جامعهٔ امریکا پرداخته است.

اصلِ اثر قدیمی است و کارِ اولین چاپِ آن در ایران، به ۱۳۳۶ خورشیدی برمی‌گردد. بنابراین ساده‌انگاری است اگر این کتاب‌ها را تنها آثارِ دگرگون‌کننده فرض کنیم و از کتاب‌هایِ بعد از آن چشم بپوشیم.

خوب است بدانید کتاب‌هایی که دنیا را تغییر دادند محصولِ شرکت سهامی بنگاه ترجمه و نشرِ کتاب (از جمله بقایایِ انتشارات فرانکلین) بوده است. این کتاب حالا بدونِ دستکاری دوباره در جمهوریِ اسلامیِ ایران چاپ شده است. این در حالی است که در بحبوحهٔ انقلاب، هر که با فرانکلین مرتبط بود، انگ و برچسبِ ناجور می‌خورد و مصادره می‌شد!

نکتهٔ جالب دربارهٔ آثاری که در این کتاب بررسی شده‌ است، به روز بودنِ تقریبیِ آن‌ها است. یعنی در همان سال‌ها، آرا و افکارِ داروین، مارکس و ماکیاولی، دغدغهٔ مردم بوده است. با این حساب، شاید در هر عصر بتوان یک جلد «کتاب‌هایی که دنیا را تغییر دادند» تألیف کنیم. می‌خواهید شما مؤلفش باشید؟ به آن فکر کنید.

شناسنامه کتاب

عنوان	کتاب‌هایی که دنیا را تغییر داده‌اند
نویسنده	رابرت بینگهام داونز
تصویرگر	-
مترجم	گروهی از مترجمان
ویراستار	سیروس پرهام
ناشر	انتشارات علمی و فرهنگی
گروه مخاطبان	بزرگسال
جنسیت مخاطبان	فرقی ندارد
تعداد صفحات	266 صفحهٔ رقعی
نوبت چاپ	سوم - 82
شمارگان	3000 نسخه
قیمت	1300 تومان
شابک	964-455-468-5

طبق طبع اهالی خانه کتاب اشا این کتاب مزه "آب‌گوشت" می دهد. نوش جان!

کتاب هایی با همین مزه:

• سیر حکمت در اروپا
• کتاب‌هایی که دنیا را تغییر دادند
• رازهای نماز
• شب هایکوی امید
• آونگ فوکو

سایر مزه‌ها: زیتون شور، قورمه سبزی، آبگوشت، دراژه شکلاتی، شیر مادر، کاسنی