یک: نشست مطبوعاتیِ هفدهمین هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران. معاون فرهنگی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، دکتر محسن پرویز، به عنوان متولی اصلی کتاب در کشور، پس از دقایقی، جلسه را ترک میکند و انبوه خبرنگاران را با سؤالاتشان تنها میگذارد. اندک سؤالاتی که خبرنگاران توانستند از پرویز بپرسند، با پاسخهایی کوتاه و خنثی مواجه شد. تا آنجا که معاون فرهنگی وزیر، در پاسخ به سؤالی مبنی بر ماندن یا نماندن وی در سمتش، گفت: بهتر است به مسئله هفته کتاب بپردازیم. بعد از این جمله، انتظار خبرنگاران این بود که سؤالاتشان درباره هفته کتاب بیجواب نماند.
آقای پرویز، از هفته کتاب به عنوان «رخداد ملی» یاد کرد، اما اینقدر هم برای «رخداد ملی» زمان نگذاشت و دقایقی بعد، جلسه را ترک کرد و به خبرنگاران فهماند که هفته کتاب آنقدرها هم اهمیت ندارد تا یک مدیر اجرایی بخواهد یکی-دو ساعت وقت برایش صرف کند. از آن به بعد، خبرنگاران با یک سرپرست موقت و یک مشاور معاون وزیر مواجه بودند.
دو: سرپرست موقت اداره کتاب، محمد اللهیاری، پس از ترک جلسه از سوی پرویز، چند دقیقهای صحبت میکند. آنچه مدیر اجرایی برنامههای هفته کتاب میگوید، فهرستِ بلندبالاییست از تقدیر و سپاسگزاری از دستاندرکارانِ برگزاری هفته کتاب. اینبار نیز، چیزی دستگیر خبرنگاران نمیشود.
نوبت به حمید قبادی، مشاور معاون فرهنگی وزیر ارشاد میرسد. قبادی که «آماردهی» را خواستِ شیرینِ خبرنگاران میشمارد، آمارهای کمّی هزینهها و رخدادهای هفته کتاب را ذکر میکند و بعد، درباره چند موضوعِ اجرایی در حوزه کتاب، سخن میگوید.
سه: قبادی، از برداشتن گامهای نخستین، برای پیگیریِ قانون حقِ مالکیت معنوی میگوید. مشاور معاون فرهنگی وزارت ارشاد، از موضوع «حق مالکیت معنوی» به عنوان موضوعی مهم یاد میکند.
جایگاه مشاور در یک دستگاه اجرایی چیست؟ مگر نه اینکه مشاور، میبایست به مدیر دستگاه اجرایی، مشاوره بدهد؟ آیا آقای قبادی، درباره مسئله حق مالکیت به آقای پرویز مشاوره داده است؟ درباره هفته کتاب چطور؟ اگر داده است، خود وی باید در اینباره به خبرنگاران پاسخ بدهد یا مدیر ایشان؟
چهار: البته ما که فهمیدهایم هفته کتاب چندان اهمیتی ندارد و طی این یادداشت، این نکته را به مخاطبانمان هم گفتهایم. اما، اگر روزی هفته کتاب مهم شد، بد نیست بپرسیم معیارهای انتخاب خادمان و برترینهای نشر از سوی معاونت فرهنگی در هفته کتاب چیست؟ میتوان پرسید؟
آشخانه
همخانه