«اشا» یعنی چه؟

اشا، راستی و درستی است، در گفتار و کردار. معنیِ این‌ کهنه واژه را، در این‌جا به‌تر بیابید. هرچند که نوشته‌اند: بدبختانه هیچ واژهٔ فارسی که گویای اشا باشد نداریم و از این رو، باید آن را بشناسیم، به کار ببریم و بشناسانیم!

خانهٔ کتاب اشا ^{(نسخهٔ چهار)}

قرار بود خانهٔ کتاب اشا، خانهٔ اهل فکر باشد. از آذرماه سال ۱۳۸۵، فکر بنای چنین خانه‌ای، خیال ما بود؛ خیالِ ساختِ یک «کتاب‌فروشی–کتاب‌خانه– فکرخانه»! نشد. اما وقتی آدمی‌زاده بخواهد کاری بکند، بالأخره می‌کند. پس، آدمی‌زاده‌ای آمد و به مدد دوستانش این‌جا را ساخت و این‌جا، محلی برای تمرین و تجربه شد.

اگر چه بنا بود خانهٔ کتاب اشا، خانه‌ای واقعی بر زمینِ واقعی باشد، حالا خانه‌ای است بنا شده بر سِروِری در ایالات متحدهٔ آمریکا… حفظه‌الله از چشم شور و سینهٔ حسود ان‌شاءالله! + آمریکا! آمریکا! ننگ به نیرنگ تو… الخ!

در این‌جا، و از پسِ تجربه‌های شیرین و تلخ، برای میزبانی اهل فکر و مطالعه اتاق‌هایی بنا شده است؛ اتاق‌هایی که تشنهٔ میهمان‌اند، اتاق‌هایی که علاوه بر کسب تجربه‌های تازه، می‌خواهند ناقل‌ِ تجربه هم باشند. این صفحه، شرحِ نشانی و نقشهٔ اتاق‌ها است.

موضوع اصلی فعالیتِ این سایت، کتاب و مسائل مرتبط با آن است: بررسی و تحلیل اخبار و اتفاقات حوزهٔ کتاب + نقد و معرفی.
گروه‌های مخاطب این سایت (مخاطبان هدف)، دو دسته‌اند: نخست افرادِ صاحب‌نظر در حوزه کتاب، اعم از نویسنده‌گان، ناشران و کتاب‌فروشان. دوم، گروهی از مخاطبانِ کتاب که چه حرفه‌ای و چه تفننی سر در کتاب می‌کنند!

بالاخانه: همان هال است مثلاً! اگر در و دیوارش حال‌تان را بد نکرد، «بفرما» می‌زنیم جهت دخول و حضور در میهمانی. بالاخانه، نخستین صفحهٔ سایت خانه کتاب اشا است. مطالب این بخش، شامل نقد کتاب، یادداشت، گزارش و مصاحبه‌ است. سه متنِ تازهٔ این بخش، به صورت گردشی، با بازنمایش صفحه، جا عوض می‌کنند.

روزهای به‌روز رسانی: شنبه، سه‌شنبه، چهارشنبه.
تعداد مطالب در هرهفته: دست‌کم ۳ متن.

آش‌خانه: این‌جا برای کتاب‌خورهای عزیز، خوردنی داریم: هم تنقلات، هم غذا. غذاها برای آنانی‌ است که در هرکدام از گروه‌های ۶گانه، حرفه‌ای کتاب‌ می‌خورند. تنقلات هم، تقدیمِ آنانی است که می‌خورند تا بی‌کار نباشند؛ محض سرگرمی و گذرانِ وقت! گروه‌های ۶گانهٔ «آش‌خانه» در حقیقت عناوین سرویس‌های سایت خانه کتاب اشا هم هستند، که شرح‌شان بعدتر می‌آید.

روزهای به‌روز رسانی: یک‌شنبه، دو‌شنبه، پنج‌شنبه.
تعداد مطالب در هرهفته: دست‌کم ۳ متن.

کتاب‌خانه: شاید عنوانِ این اتاقک، اندکی (فقط اندکی) بر سَبیلِ گنده‌گویی باشد. ثبتِ احوالِ سرزمینِ اشا، تا به حال پاپیچِ این نام نشده و بنابراین ما در این بخش، داستان، شعر و مقاله‌های مختلفی منتشر می‌کنیم که بر دوگونه‌اند: یکی آن دسته از نوشته‌ها که از نوقلمان است، دوم هم دسته‌ای از نوشته‌ها که مجال انتشار در دنیای واقعیِ آدم‌های بسیار واقعی را نیافته‌اند.

روزهای به‌روز رسانی: جمعه‌ها.
تعداد مطالب در هرهفته: ۱ متن.

عکس‌نما: حضرات بلاگر، به چنین‌جایی «فتوبلاگ» می‌گویند. شاید ما، باید «عکاس‌خانه»‌، یا «تاریک‌خانه»‌اش می‌نامیدیم. اما حالا شده است این. به سلامتی‌اش صلوات. اللهم صل علی محمد و آل محمد. اما، چنان که از نامش پیدا است، قرار است محلِ انتشار عکس باشد. چه عکس‌هایی؟ خب معلوم است، عکس‌هایی مرتبط با کتاب.
روزهای به‌روز رسانی: گاه‌به‌گاه.

اشاوه: اول بگوییم که فلسفهٔ این نام چی‌ست. «اشا» که نامِ خانه‌مان است. «اوه» یا «آوه» چیزی به خاطرتان نمی‌آورد؟ «آوا» را مثلاً؟ خب، نزدیک‌اید. قدیم‌ترها که زبان، مالِ مردمِ ساده بود، آوه، نشان‌گر صدای هرچیز بود. مثلاً دست را فرض کنید. صدایش می‌شود چه؟ می‌شود «دست‌آوه». پس، اشاوه، همان صدای اشا است. رادیویی اینترنتی که بناست هر هفته ۴۵دقیقه برنامه داشته باشد.

روزهای به‌روز رسانی: جمعه‌ها.

تبنگو: معنای «صندوق‌چه» می‌دهد و انبارِ پیش‌نوشته‌هاست. مطالب بر اساس این چهار معیار بایگانی می‌شوند: نویسند‌گان، موضوعات، سرویس‌ها و ماه‌های سال.

نقشهٔ محله: نشانیِ هم‌محل‌های ماست. شما هم اگر نام و نشانِ اشا را جایی (وب‌لاگ یا وب‌سایت) آورده‌اید، خبر بدهید، متقابلاً خبردارتان می‌کنیم!

جست‌جوی پیش‌رفته: اگر پی چیزی هستید، این‌جا، به‌تر و منظم‌تر می‌یابیدش. حالا پی چه هستید؟

لوح: این لوحِ عزیزِ ما، دو سوق دارد. یک‌سوقش، در ستون سمت راستِ بالاخانه است، یک سوقش هم‌این‌جاست. سوقِ اول، مختصر است و این‌جا، مفصل‌.

تلخ و شیرینِ فصل: در این‌جا، کتاب‌های یک‌فصل را –هم‌پای همت‌مان– مرور می‌کنیم و یکی از تلخ‌ترین‌ها و یکی از شیرین‌ترهایش را خدمت‌تان معرفی می‌کنیم. تلاش می‌کنیم تا کل اخبار و مطالب مرتبط با هریک را هم، ذیل عنوان‌شان بیاوریم. کتاب الکترونیکیِ مطالب این فهرست هم، ضمیمه‌اش می‌شود ان‌شاءالله.

پرونده: این بخش، گاه‌گاه محل بحث و نظر دربارهٔ یک موضوعِ خاص می‌شود. گزارش و مصاحبه و یادداشت، در و دیوار این اتاق‌اند.

رصدخانه: هرچه از اخبار کتاب و کتاب‌خوانی شایستهٔ ذکر باشد و چشم‌مان به‌ آن بیفتد، روزانه لینک می‌شود؛ جهت استحضار!

طاق‌چه: این‌جا، سوگلی‌ها را می‌گذاریم، برای التفاتِ بیش‌تر شما. اگر خواندنی و شنیدنی‌ای را نخوانده‌اید یا نشنیده‌اید، سر طاق‌چه می‌گذاریم تا یادآوری‌شان کنیم. سوگلی‌ها، بین یک تا دو هفته بر طاق‌چه می‌مانند.

آخرین پرونده‌ها: فهرستی از آخرین پرونده‌ها.

پرمخاطب‌ها: فهرستی از ۵ مطلبِ پرمخاطب.

تازه‌های کتاب‌خانه: واضح نیست؟

پیک: هرچه به ذهن‌تان رسید و گفتنی بود، به پیک بسپارید. ما را خیلی زود خبر می‌کند. فهرستِ نشانیِ دبیرانِ سرویس هم در پی هم‌این متن می‌آید. پیکِ حرفه‌ای هم!

و اما، فهرستِ اسامیِ سرویس‌ها و نشانی‌شان:

زبان و ادبیات فارسی: به مددش، از خوش‌پختیِ زبان می‌خوریم! Language@asha.ir

علمی و آموزشی: به مددش، از راه به در می‌شویم و می‌فهمیم که توی گورِ دانش‌گاه، اساساً مرده‌ای نخوابانده‌اند. پس، خرماخوری هم نداریم! به جایش لذت می‌بریم از نوشته‌های علمیِ خوش‌مزه. Science@asha.ir

کودک و نوجوان: آخ که به مددش، به روزهایی می‌رویم که «آدم‌بزرگ‌ها و زاغ‌های فراق، این‌سان فراوان نبودند»! Child@asha.ir

داستان و رمان: این‌جا غذا فراوان است. چه میل دارید؟ Story@asha.ir

تاریخ: شیرینیِ تاریخ را مزمزه می‌کنیم… با تلخی‌اش هم مدارا. History@asha.ir

شعر: زیرِ کرسی‌ِ مهربانِ شب‌های زمستان می‌نشینیم و دَم گرم می‌کنیم. Poem@asha.ir

و این هم پدرنشانیِ(!) سایت: Info@asha.ir
نشانی سردبیر: Iman@asha.ir

زبان و دبیره:

بنای ما در خانهٔ کتاب اشا، بر کوتاهی و روان‌نویسی است. دبیره هم، بنا به دیدگاهی این‌گونه است. چه دیدگاهی؟ این دیدگاه که زبانِ فارسی، زبانی‌ست مستعد برای زایشِ نو واژه‌ها. و چون بخشی از واژه‌های فارسی، مولود ازدواجِ واژه‌های دیگرند (همان مرّکب‌ها)، پس تا می‌توانیم واژه‌های مرّکب را جدا می‌نویسیم، تا تلنگری و تذکری باشد برای ذهن‌های فسرده در عادت!

ضمناً اگر نگاهی کنید به روش آموزش الف‌با در سال‌های اخیر، همه‌جای مغزتان تیر می‌کشد… خدا تکثیر نکند سبب‌سازان را!

و خلاصه این‌که:

هرچه بخواهد بشود، می‌شود. اما، یک‌روزی –که شاید همین‌روزها باشد– خبرِ بنای خانهٔ کتاب اشا را خواهید شنید و بی‌دعوت، میهمان خانه‌ٔ خودتان خواهید شد… خانه‌ای با دیوار گِلی، سقف بلند، حیاطِ پر گل، با یک حوضِ پر از ماهی. خانه‌ای که درونش بی‌دغدغه کتاب بخوانیم، حرف بزنیم و از هم‌دیگر چیزهای تازه بیاموزیم. شاید راهی هم یافتیم که بی‌هولِ هوا و قضا، یک فنجان چای بنوشیم.

چیزی ناگفته ماند؟

هرچه ناگفته‌ ماند، پرسیدنی است. بسیاری از نادانسته‌های ما هم، نزد شما است که منت می‌گذارید اگر با تذکر و تعلم‌تان ضعف‌مان را رفع کنید. از پیکِ حرفه‌ای (هم‌این فرمِ پائین) استفاده کنید و بپرسید و بگوئید. محبت می‌کنید در حق‌مان؟

با مهر / اهالی خانهٔ کتاب اشا